Babiogórski Park Narodowy
 
Encyklopedia
Babiogórski Park Narodowy,
obszar objęty ochroną 1934 (pow. ok. 1000 ha), 1954 zatwierdzony jako Babiogórski Park Narodowy o pow. 1734 ha, 1997 powiększony do 3392 ha (3232 ha zajmują lasy, 1125 ha jest pod ścisłą ochroną, 2008);
Rok założenia parku: 1955; rozporządzenie Rady Ministrów z 30 X 1954 obowiązujące od 1 I
Powierzchnia (stan na XII 2007): 3 390,5 ha (od 2007)
Powierzchnia ochrony ścisłej (stan na XII 2007): 1 124,5 ha (od 2007)
Powierzchnia otuliny (stan na XII 2007): 8 437,0 ha (od 2007)
Strona www: www.bgpn.pl/ (oficjalna strona parku)
obejmuje najwyższą część Beskidu Wysokiego — masyw Babiej Góry; roślinność wykazuje układ naturalnych pięter klim.: regiel dolny lasów bukowych, jodłowych i borów mieszanych, regiel górny borów świerkowych, piętro kosodrzewiny i piętro muraw alpejskich; w szacie roślinnej ponad 25 zespołów, w tym endemiczna murawa kostrzewy pstrej; wśród flory kwiatowej (ok. 700 gat.) występuje okrzyn jeleni i rogownica alpejska (jedyne w Polsce); ponadto rośnie ok. 200 gat. mchów, 100 gat. wątrobowców, 250 gat. porostów; wśród fauny występuje ryś, jeleń, niedźwiedź brunatny, głuszec, cietrzew; 1977 Babiogórski Park Narodowy został uznany przez UNESCO za rezerwat biosfery.
Ilustracje
Babiogórski Park Narodowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia