ewolucjonizm
 
Encyklopedia PWN
ewolucjonizm
[łac. evolutio ‘rozwinięcie’],
kierunek w filozofii i naukach społecznych inspirowany przez biologiczną teorię ewolucji Ch.R. Darwina i system filozoficzny H. Spencera, ukształtowany w 2. połowie XIX w., przyjmujący jako główne założenie koncepcję zmienności i postępowego rozwoju całej rzeczywistości (zwłaszcza społeczny); rozwój ten ma charakter ewolucyjny, tj. ciągły, stopniowy i jednokierunkowy (nieodwracalność zmian ilościowych), dotyczy zarówno całej ludzkości, jak też poszczególnych społeczeństw, instytucji społecznej i dziedzin kultury; ewolucjonizm odnowił naturalistyczną koncepcję człowieka (jako części przyrody), postulował poszukiwanie prawidłowości rozwojowych i przewagę dociekań genetycznych nad systematycznymi; koncepcję ewolucjonizmu rozwijali L.H. Morgan, L. Hobhouse, Th. Huxley, E. Haeckel; ewolucjonizm, poza filozofią, znalazł wyraz zwłaszcza w koncepcjach etnograficznych i socjologicznych; metodologiczne znaczenie ewolucjonizmu w naukach społecznych wiązało się z ujmowaniem człowieka jako części przyrody, a zjawisk społecznych w aspekcie rozwojowym oraz z dociekaniami genetycznymi.
Bibliografia
A. GRĘBECKI, W. KINASTOWSKI, L. KUŹNICKI Ewolucjonizm, t. 1–2, Warszawa 1962;
S. SKOWRON Ewolucjonizm, Warszawa 1966;
P. Chmielewski Kultura i ewolucja, Warszawa 1988.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia