Encyklopedia PWN - rzetelne źródło informacji

Armia Krajowa

reklama

Armia Krajowa (AK), Siły Zbrojne w Kraju (SZK), kryptonim Polski Związek Powstańczy (PZP), polska konspiracyjna organizacja wojskowa 1939–45, podziemne wojsko, część Sił Zbrojnych RP;

utworzona głównie ze Służby Zwycięstwu Polski; działała na obszarze okupowanej Polski w celu odbudowy państwa polskiego przez walkę zbrojną (kulminacyjna faza — ogólnonarodowe powstanie); dowódcy (komendanci główni): 1939–40 generał K. Sosnkowski („Godziemba”), 1940–43 generał S. Rowecki („Grot”), 1943–44 generał T. Komorowski („Bór”), 1944–45 generał L. Okulicki („Niedźwiadek”); 1944 ponad 300 tysięcy żołnierzy; 1940–44 AK podporządkowały się m.in.: GL WRN, NOW, NSZ, częściowo BCh; ogólny plan działania AK przewidywał 3 etapy: konspiracji, walki powstańczej, odtwarzania sił zbrojnych; prowadziła m.in. działalność sabotażowo-dywersyjną (Związek Odwetu, „Wachlarz”, od 1943 Kierownictwo Dywersji), propagandową (Biuro Informacji i Propagandy); akcje bojowe i dywersyjne („Wieniec”, „Jula”, „Taśma”), obrona ludności Zamojszczyzny oraz Wołynia, ataki na więzienia, zamachy na funkcjonariuszy aparatu okupacyjnego, od 1943 walka partyzancka; 1944 akcja „Burza”, której kulminacją było 1 VIII–2 X 1944 powstanie warszawskie; na terenach zajmowanych przez wojska sowieckie żołnierze AK byli represjonowani; po rozwiązaniu AK część jej członków kontynuowała walkę w organizacjach „Nie”, Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj, WiN.

Polecamyksiążki w Księgarni PWNwszystkie książki

Wydawnictwo Naukowe PWN Księgarnia Internetowa PWN
Copyright © 2010 WN PWN