tolerancja

Encyklopedia

tolerancja
[łac. tolerantia ‘cierpliwość’, ‘wytrwałość’],
socjol. postawa zgody na wyznawanie i głoszenie poglądów, z którymi się nie zgadzamy, oraz na praktykowanie sposobu życia, którego zdecydowanie nie aprobujemy, a więc zgody na to, aby zbiorowość, której jesteśmy członkami, była wewnętrznie zróżnicowana pod istotnymi dla nas względami.
tolerancja
[łac.],
techn. liczba określająca dopuszczalny przedział zmienności pewnej wielkości.
przyzwyczajenie objawiające się zmniejszeniem lub nawet zniesieniem reakcji ustroju na daną dawkę leku, powstałe w wyniku długotrwałego stosowania leku;
uznawanie prawa innych do wyznawania religii odmiennej od religii przez siebie wyznawanej bądź do światopoglądu bezreliginego;
forma odpowiedzi immunologicznej zapewniająca rozpoznanym antygenom przywilej akceptacji;
zdolność organizmów do życia w określonym zakresie (amplitudy ekologicznej, Shelforda prawo tolerancji) natężenia czynników środowiskowych (biotycznych i abiotycznych);
Akt tolerancji, Toleration Act,
tradycyjnie przyjęta nazwa ustawy ang. z 1689, która zezwalała protest. nonkonformistom na odbywanie praktyk religijnych;
ekol. prawo sformułowane 1913 przez V.E. Shelforda, głoszące, że występowanie organizmu w środowisku zależy od całego zestawu czynników abiotycznych, których wartości muszą się mieścić w określonych granicach.
pasowanie
[niem.],
techn. charakter współpracy 2 połączonych elementów maszyn;
eurybionty, eurytermiczne organizmy, eurytopy
[gr.],
biol., ekol. organizmy o dużym zakresie tolerancji ekol., przystosowane do życia w środowisku o dużej zmienności czynników;
Locke
[lok]
John Wymowa, ur. 29 VIII 1632, Wrington k. Bristolu, zm. 28 X 1704, Oates (hrab. Essex),
filozof angielski, główny przedstawiciel nowożytnego empiryzmu genetycznego.
koncepcja teoretyczna i postawa światopoglądowa oparta na indywidualistycznej koncepcji człowieka i społeczeństwa, głosząca, że wolność [łac. liberalis ‘dotyczący wolności’] i nieskrępowana przymusem politycznym działalność jednostek mają wartość nadrzędną i są najpewniejszym źródłem postępu we wszystkich sferach życia zbiorowego.
transplantacja
[łac. transplantare ‘szczepić’, ‘przesadzać’],
przeszczepianie,
zabieg przeniesienia komórek (np. szpiku), tkanek (np. skóry) bądź narządów (np. serca, nerek) w obrębie jednego organizmu lub między dwoma organizmami;
Voltaire
[woltẹ:r],
Wolter Wymowa, właśc. François-Marie Arouet Wymowa, ur. 21 XI 1694, Paryż, zm. 30 V 1778, tamże,
francuski pisarz, filozof, historyk, publicysta; jeden z głównych przedstawicieli oświecenia w Europie.
basset artezyjsko-normandzki, basset artésien normand,
francuska rasa psów gończych;
Bodin
[bodę̣],
Bodinus, Jean Wymowa, ur. 1530, Angers, zm. 1596, Laon,
francuski prawnik i twórca myśli politycznej doby odrodzenia, ideolog francuskiego absolutyzmu.
Castellion
[kastelją̣],
Castellio, Chateillon, Sébastien, ur. 1515, Saint-Martin-du-Fresne (Sabaudia), zm. 29 XII 1563, Bazylea,
wł. humanista, biblista i teolog ewangelicko-reformowany;
koncepcje i reformy związane z programem szlacheckiego ruchu politycznego w Polsce XVI w., który pod hasłem egzekwowania prawa, naruszanego przez monarchów i wyższych urzędników, zmierzał do usprawnienia i rozbudowy administracji, skarbowości, sądownictwa i obronności oraz do zespolenia prawnoustrojowego władztw jagiellońskich (unia polsko-litewska, Prusy Królewskie).
ekumenizm, ekumenia
[gr.],
dzieło pojednania i zjednoczenia Kościołów chrześcijańskich i samych chrześcijan.

Słownik języka polskiego

tolerancja
1. «poszanowanie czyichś poglądów, wierzeń, upodobań, różniących się od własnych»
2. «zdolność żywego organizmu do znoszenia bez szkody dla niego niektórych bodźców chemicznych, fizycznych i biologicznych»
3. «liczba określająca dopuszczalne odchylenie danej wielkości technicznej od jej wartości nominalnej»

• tolerancyjny • tolerancyjnie • tolerancyjność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia