tlen

Encyklopedia

tlen, O, oxygenium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8;
ilość tlenu potrzebna do rozkładu (przy udziale mikroorganizmów) związków organicznych zawartych w jednostce objętości wody lub ścieków w temperaturze 20°C (w określonym czasie).
umowny wskaźnik jakości wód, informujący o zawartości w nich związków organicznych oraz niektórych nieorganicznych (np. sole żelaza(II), siarczki), ulegających utlenianiu pod wpływem silnych utleniaczy.
oddychanie, respiracja,
zespół procesów fizjol. umożliwiających wymianę gazów oddechowych — tlenu (O2) i dwutlenku węgla (CO2) między tkankami organizmu i otoczeniem;
ozon
[gr. ózōn ‘pachnący’],
tritlen, O3,
alotropowa odmiana tlenu, o cząsteczce trójatomowej;
hemoglobina
[gr.-łac.],
Hb,
czerwona hemoproteina występująca w erytrocytach kręgowców i hemolimfie niektórych bezkręgowców, zdolna do odwracalnego łączenia się z tlenem i dzięki temu pełniąca funkcję przenośnika tlenu w organizmie;
proterozoik
[gr. próteros ‘wcześniejszy’, zṓon ‘zwierzę’],
eon proterozoiczny, eozoik,
drugi eon (jednostka geochronologiczna) w dziejach Ziemi, trwający od ok. 2,5 mld lat temu do ok. 540 mln lat temu, także jednostka chronostratygraficzna (eonotem) obejmująca powstałe w tym czasie skały;
związki potasu z tlenem:
Cavendish
[kạ̈wəndısz]
Henry Wymowa, ur. 10 X 1731, Nicea, zm. 24 II 1810, Londyn,
angielski chemik i fizyk.
fotooddychanie, fotorespiracja,
proces zachodzący w obecności światła, polegający na pobieraniu tlenu (O2) i wydzielaniu dwutlenku węgla (CO2) przez komórki fotosyntetyzujących roślin;
związki chemiczne o cząsteczkach zawierających grupę nadtlenkową –O–O–, w której tlen występuje na stopniu utlenienia –I, pochodne nadtlenku wodoru H2O2, w którego cząsteczce obydwa atomy wodoru zostały zastąpione atomami metali — n. nieorganiczne, lub grupami org. — n. organiczne;
nieorg. związki sodu z tlenem:
pojęcie umowne, określające liczbę dodatnich lub ujemnych ładunków elementarnych, które można by przypisać atomowi pierwiastka chem. wchodzącego w skład określonego związku, gdyby cząsteczki tego związku miały budowę jonową;
tlenowce, aerobionty, aeroby, oksybionty,
biol. organizmy żyjące w środowisku zawierającym tlen atmosferyczny i korzystające z energii uwalnianej w procesach oddychania komórkowego (tlenowego);
pierwiastki chemiczne stanowiące 16. grupę układu okresowego: tlen (O), siarka (S), selen (Se), tellur (Te) i polon (Po);
zmniejszanie palności org. materiałów polimerowych: tworzyw sztucznych, włókien chem., powłok lakierowych, gumy.
biochem. produkty niepełnej redukcji cząsteczki tlenu O2, mające niesparowany elektron, bardziej reaktywne niż O2;
substancje chemiczne, bakterie i in. mikroorganizmy, obecne w wodach naturalnych w zwiększonej ilości.
cięcie materiałów (gł. metali i stopów) polegające na ich miejscowym utlenieniu lub wytopieniu w wysokiej temperaturze;
elektrochem. czujnik stosowany do oznaczania składników gazowych w cieczach lub gazach, zwykle wykorzystujący pomiar potencjometryczny lub amperometryczny;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia