rad

Encyklopedia

rad, Ra, radium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88;
oznaczenie jednostki kąta płaskiego, → radian.
rad
[ang. Radiation Absorbed Dose],
rd,
jednostka dawki pochłoniętej promieniowania jonizującego;
Rad Szakra, Tall, Tall Rad Shaqrā’,
stanowisko archeol. w północnej Syrii (muhafaza Al-Hasaka), nad rz. Chabur, w pobliżu m. Al-Hasaka.
Rad Gerhard von, ur. 21 X 1901, Norymberga, zm. 31 X 1971, Heidelberg,
niem. teolog luterański, biblista;
państwo komunist. na Węgrzech III–VIII 1919;
republika rewolucyjna proklamowana 7 IV 1919 w Monachium w okresie walk rewolucyjnych 1918–19 w Niemczech;
najwyższy, zwoływany co 2 lata, organ władzy państw. w republikach sow. (1917–22) i ZSRR (do 1936);
ugrupowanie polit., działające 1919–23 gł. na ziemiach wschodniej Polski;
m. w woj. mazowieckim, pow. grodzki, na równinach Radomskiej i Kozienickiej (północny skraj miasta), nad Mleczną (prawy dopływ Radomki); siedziba pow. radomskiego;
polit. instytucje przedstawicielskie w Rosji;
organ doradczy przy Wydziale Przemysłu Handlu i Kunsztów Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji w Królestwie Polskim, powołana 17 II 1817;
Rada Polska Zjednoczenia Międzypartyjnego, Rada Zjednoczenia Międzypartyjnego, Rada Międzypartyjna, Rada Polska,
ugrupowanie pol. partii i grup polit. działających w Rosji, utworzone 1917 w Moskwie;
terenowe organy władzy państw. i podstawowe organy samorządu społ. w Polsce 1944–90;
organ doradczy i opiniodawczy prezydenta i rządu RP na uchodźstwie;
Rada Centralna Podolska, właśc. Rada Centralna Towarzystwa Patriotycznego Podolskiego, tzw. Junta,
organ kierowniczy konspiracji przygotowującej antyros. powstanie na Podolu, utworzony II 1831 w okresie powstania listopadowego 1830–31;
Rada Europy, ang. Council of Europe, fr. Conseil de l’Europe,
organizacja międzynarodowa, założona 1949; z siedzibą w Strasburgu.
Rada Jedności Narodowej (RJN), do 1962 Tymczasowa Rada Jedności Narodowej,
organ polit. zastępujący parlament, powołany 1954 przez przedstawicieli większości stronnictw polit. uchodźstwa pol. w Wielkiej Brytanii;

Słownik języka polskiego

rad I
1. daw. «zadowolony, uszczęśliwiony»
2. daw. «przychylny komuś lub czemuś»
rad II «promieniotwórczy pierwiastek chemiczny, srebrzystobiały metal aktywny chemicznie»
• radowy
rad III «jednostka pochłoniętej dawki promieniowania jonizującego»
rad IV «symbol jednostki kąta płaskiego radian»
rada
1. «to, co się komuś proponuje, aby zrobił w danej sytuacji»
2. «zespół ludzi wybranych przez pewną grupę lub powołanych przez władzę do pełnienia określonych zadań»
3. «posiedzenie tego zespołu»
4. daw. «radzenie nad jakąś sprawą»
Rada Bezpieczeństwa «organ ONZ odpowiedzialny za międzynarodowe bezpieczeństwo i pokój»
Rada Europy «organizacja państw europejskich, propagująca zasady demokracji parlamentarnej i prawa człowieka»
Rada Ministrów «w Polsce: rząd»
rada nadzorcza «organ spółki lub spółdzielni, powołany do stałego kontrolowania jej zarządu»
rada narodowa «w Polsce Ludowej: terenowy organ władzy państwowej, działający we wszystkich jednostkach administracyjno-terytorialnych»
Rada Państwa «w Polsce Ludowej: kolegialny, naczelny organ władzy państwowej wybierany przez sejm spośród posłów»
rada pedagogiczna «wszyscy nauczyciele jednej szkoły, decydujący wspólnie o ocenach i promocji uczniów, rozwiązujący problemy wychowawcze i dyscyplinarne; też: posiedzenie takiego zespołu»
rada pracownicza «organ samorządu załogi przedsiębiorstwa państwowego, wybierany przez pracowników»
Rada Regencyjna «organ władzy powołany we wrześniu 1917 r. przez Niemcy i Austro-Węgry na okupowanym obszarze byłego Królestwa Polskiego»
rada starców «w społeczeństwach pierwotnych: grupa mężczyzn kierująca rodem lub plemieniem»
rada wydziału, instytutu «organ przedstawicielski wydziału, instytutu wyższej uczelni; też: posiedzenie takiego organu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia