forma

Encyklopedia

forma
[łac.],
mat. wielomian jednorodny wielu zmiennych, czyli wyrażenie postaci , gdzie — dowolne liczby (współczynniki f.), α1, α2, ... , αn — nieujemne liczby całkowite, k — stopień f., a sumowanie przebiega wszystkie różne układy liczb α1, α2, ... , αn, dla których α1 + α2 + ... + αn = k;
forma
[łac., ‘kształt’, ‘wygląd’],
filoz.współcześnie, w znaczeniu ogólnym — wyraz wewnętrznej struktury rzeczy, całościowy układ części przedmiotu; termin rozumiany zwykle jako korelat pojęć: treść, materia, tworzywo, w węższym znaczeniu — ukształtowanie, wygląd danej rzeczy.
czasopismo artyst., poświęcone sztukom plast.; wyd. 1933–38 w Łodzi (z przerwą 1937);
sposoby i metody sprawowania władzy w danym państwie;
forma dwuliniowa, forma biliniowa,
mat. jednorodny wielomian stopnia drugiego
mat. funkcja n zmiennych postaci y = a1x1 + a2x2 +... + anxn(bez wyrazu wolnego), gdzie współczynniki a1,... , an nie zależą od x1,... , xn
jeden z głównych terminów w teorii muzyki i w praktyce muzycznej.
forma odlewnicza jednorazowa wykonana z masy formierskiej, której gł. składnikiem jest piasek.
forma różniczkowa, forma zewnętrzna,
mat. antysymetryczne, kowariantne pole tensorowe (tensor) rzędu p (f.r. stopnia p); równoważnie: gładki przekrój p-tej potęgi zewnętrznej wiązki kostycznej (tzn. wiązki funkcjonałów liniowych na wiązce stycznej) do danej rozmaitości;
cienkościenna forma odlewnicza jednorazowa, wykonana przez spiekanie masy formierskiej z piasku i żywicy.
mat. odwzorowanie f: X × X →  (gdzie X jest przestrzenią liniową nad ciałem liczb zespolonych ), które jest liniowe ze względu na pierwszą zmienną i spełnia warunek: dla wszystkich v, w ∈ X;
jednostka języka pełniąca funkcję semantyczną lub syntaktyczną;
mat. wielomian jednorodny stopnia drugiego, czyli wielomian postaci: ;
Forma rządu, szwedz. Regeringsformen,
nazwa szwedz. ustaw zasadniczych;
budowa wyrazu, w której można wyróżnić składnik wyrażający funkcje leksykalne oraz składnik określający funkcje gramatyczne, głównie fleksyjne.
zbiór elementów drukujących przeznaczony do przenoszenia farby drukowej na podłoże drukowe (papier, tkaninę, folię z tworzyw sztucznych lub metalową i in.) różnymi metodami drukowania.
Koncepcja sztuki S.I. Witkiewicza przecząca zasadom realizmu, naturalizmu i wszelkiego prawdopodobieństwa życiowego
przyrząd złożony z 2 lub więcej elementów, stanowiących obudowę (osłonę) wnęki odtwarzającej zewn. i wewn. kształty odlewu;
muz. forma muz. złożona z 2 lub więcej części;

Słownik języka polskiego

forma
1. «wygląd czegoś»
2. «przejaw czegoś»
3. «układ skoordynowanych elementów»
4. «zespół środków artystycznych użytych przez artystę; też: wyraz zewnętrzny dzieła sztuki»
5. «stan sprawności fizycznej lub psychicznej człowieka»
6. «stan sprawności organizmu osiągnięty na skutek treningu»
7. «sposób postępowania, zachowania się»
8. «szablon, wykrój»
9. «naczynie do pieczenia ciasta»
10. «naczynie nadające kształt roztopionej masie plastycznej»
11. «według Arystotelesa: istota pojęciowa przedmiotu»
12. «według Kanta: wkład umysłu do poznawanego przedmiotu»
13. «budowa wyrazu»
14. «wielomian jednorodny wielu zmiennych»
15.  «zespół elementów drukarskich przygotowany do druku»

• formowy
bezosobowa forma czasownika jęz. «forma nieokreślająca osoby, np. zrobiono, umyto»
forma peryfrastyczna «forma opisowa, np. zwycięzca spod Racławic, zamiast: Kościuszko»
forma recesywna «forma wyrazu wychodząca z użycia»
forma sonatowa «pierwsza część sonaty, symfonii lub koncertu»
optima forma [wym. optima forma] «w najlepszej formie»
pro forma «dla zachowania pozorów»
szkatułkowa forma, kompozycja utworu, dzieła itp. «forma, kompozycja utworu, dzieła polegająca na wpleceniu w opowieść główną opowiadań pobocznych, stanowiących odrębne całości»
formy supletywne «formy należące do tego samego wzorca odmiany wyrazów, ale niezwiązane pokrewieństwem etymologicznym, np. człowiek – ludzie, ja – mnie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia