element

Encyklopedia

element
[łac. elementum ‘substancja pierwotna’, ‘żywioł’],
filoz. nierozkładalny, pierwotny składnik czegoś;
element logiczny, bramka, funktor,
element elektroniczny (rzadziej pneumatyczny) służący do budowy układów logicznych.
log. przedmiot należący do danego zbioru.
neutralny element działania, jedynka, jedność,
mat. pojęcie z zakresu algebry;
mat. niezerowy, nieodwracalny element p pierścienia R z jedynką (albo półgrupy z jedynką), taki, że dla dowolnych a, b z R równość p = ab implikuje, że a jest jednostką lub b jest jednostką w R (element uR nazywa się jednostką, gdy u–1R);
Elementy, Stoicheía geōmetrías
[‘elementy geometrii’],
dzieło Euklidesa, które stanowi pierwsze usystematyzowane kompendium wiedzy matematycznej;
wydzielone za pomocą analizy elementy utworu muzycznego, takie jak rytm, dynamika, melodia, harmonia (w utworach monofonicznych nieistniejąca), agogika, kolorystyka itp., składające się na formę utworu.
bot. zbiorowa nazwa komórek (martwych) przystosowanych do przewodzenia wody, ze zdrewniałą wtórną ścianą, wykształconą w postaci listw lub pokładu zaopatrzonego w lejkowate jamki;
zbiorowa nazwa komórek przystosowanych do szybkiego transportu substancji pokarmowych w organach roślinnych, wchodzących w skład łyka;
mat. jedna z najczęściej stosowanych metod przybliżania równań różniczkowych cząstkowych za pomocą układu równań algebraicznych, który na ogół rozwiązuje się przy użyciu komputera.
bot. grupy gatunków lub gatunki roślin mające wspólne cechy ważne z florystycznego punktu widzenia;
mat. jedna z metod przybliżania pewnych równań różniczkowych cząstkowych za pomocą układu równań algebraicznych, który zazwyczaj rozwiązuje się przy użyciu komputera.
połączenia elementów maszyn, połączenia części maszyn,
powiązanie elementów maszyn ograniczające albo uniemożliwiające ich względny ruch;
ogół upostaciowanych składników krwi poza osoczem, ogół komórek krwi;
fiz. cienkościenna rurka, zw. koszulką, wypełniona pastylkami paliwa jądr.;

Materiały dodatkowe

Berrecci Bartolomeo, wnętrze kaplicy Zygmuntowskiej (Królewskiej, Jagiellońskiej), p.w. Wniebowzięcia NP Marii
Księga Psalmów, hebr. Tehilim, w Septuagincie Psalmoi, w Wulgacie Volumen hymnorum, w Kodeksie Aleksandryjskim z V w. n.e. Psalterion

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

element
1. «część składowa jakiejś całości»
2. «o grupie ludzi pochodzących z pewnego środowiska i odznaczających się zwykle ujemnymi cechami»
3. zob. żywioł w zn. 6.
4. mat. «bardzo mała część wielkości geometrycznej lub fizycznej»

• elemencik
element grzejny «podstawowa część urządzenia grzejnego przetwarzająca energię elektryczną w ciepło»
element toczny «element o postaci np. kulki, wałeczka, toczący się między poruszającymi się względem siebie powierzchniami łożyska»
elementy «podstawowe wiadomości z jakiejś dziedziny»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia