dzielnica

Encyklopedia

urb. część dużego miasta, o określonych, wyróżniających ją cechach: funkcjonalnych, charakteru zabudowy, położenia, zamieszkujących ją grup społecznych lub etnicznych (np. dzielnica przemysłowa, mieszkaniowa, zabytkowa).
lądowy obszar zoogeograficzny obejmujący pas umiarkowanego klimatu Ameryki Północnej pomiędzy dzielnicą arktyczną i dzielnicą sonorską.
Łacińska, Dzielnica, Quartier Latin,
stara dzielnica uniwersytecka w Paryżu, na l. brzegu Sekwany; uniw. (Sorbona);
lądowy obszar zoogeograficzny, położony na południe od dzielnicy kanadyjskiej obejmuje południową część Nearktyki.
lądowy obszar zoogeograficzny;
lądowy obszar zoogeograficzny;
lądowy obszar zoogeograficzny obejmujący Europę bez krajów śródziemnomorskich i całą północną Azję (Syberię).
lądowy obszar zoogeograficzny, obejmujący europejskie, afrykańskie i azjatyckie pobrzeża Morza Śródziemnego.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
m. wojewódzkie (woj. dolnośląskie), pow. grodzki, na równinach Wrocławskiej i Oleśnickiej, nad Odrą i jej dopływami: Oławą, Ślęzą, Bystrzycą i Widawą; siedziba pow. wrocławskiego.
Londyn, London Wymowa,
stol. Zjedn. Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w południowo-wschodniej Anglii, nad Tamizą, w obniżeniu Basenu Londyńskiego, otoczonego kuestami North Downs od południa i Chiltern od północy.
Nowy Jork, New York Wymowa,
m. w USA, w stanie Nowy Jork, przy ujściu rz. Hudson do O. Atlantyckiego;
Rzym, Roma,
stolica i największe miasto Włoch, nad Tybrem, w środkowej części Półwyspu Apenińskiego, na nizinie Campania di Roma oraz przedgórzach Apeninu Abruzyjskiego, w pobliżu brzegu Morza Tyrreńskiego;
stol. Niemiec położona we wschodniej części kraju, na Pojezierzu Brandenburskim, w Pradolinie Warsz.-Berlińskiej, nad Sprewą, u jej ujścia do Haweli.
miasto wojewódzkie (województwo małopolskie), na pograniczu Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, Niecki Nidziańskiej, Bramy Krakowskiej i Kotliny Sandomierskiej, nad Wisłą i jej dopływami: Rudawą, Prądnikiem, Dłubnią (lewe), Wilgą (prawy); powiat grodzki, siedziba powiatu krakowskiego.
Tokio, Tōkyō Wymowa,
stol. Japonii, w środkowej części wyspy Honsiu, na niz. Kantō, u ujścia 3 rz.: Ara, Edo i Sumida do Zat. Tokijskiej (O. Spokojny).
Bagdad
[arab., ‘dany przez Boga’],
Baghdād,
stol. Iraku i ośrodek adm. muhafazy Bagdad, w środkowej części kraju, na Niz. Mezopotamskiej, nad rz. Tygrys, w miejscu największego jej zbliżenia do Eufratu.
Caracas
[karạkas] Wymowa,
stol. Wenezueli, w północnej części kraju, położona w Dystrykcie Federalnym (zachodnia część miasta) i w stanie Miranda (część wschodnia).
Kalkuta, hindi Kalkattā, bengalskie Kolkatā, ang. Calcutta Wymowa, ang. od 2001 Kolkata,
m. we wschodnich Indiach, stolica stanu Bengal Zachodni.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia