dolny

Encyklopedia

m. w północnej Słowacji, w kraju żylińskim, nad Orawą, u północnego podnóża G. Choczańskich.
m. w woj. dolnośląskim, w pow. wołowskim, na obszarze Pradoliny Wrocławskiej, na pr. brzegu Odry, w pobliżu stopnia wodnego Brzeg Dolny.
m. w woj. lubelskim, w pow. puławskim, na pograniczu Płaskowyżu Nałęczowskiego i Małopolskiego Przełomu Wisły, na pr. brzegu rzeki, w obrębie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego.
pojęcie geogr.-hist., którym dla odróżnienia od Śląska Górnego, określa się część Śląska nad środkową Odrą, między Wielkopolską a Sudetami oraz Nysą Łużycką a pasem średniow. przesieki w okolicach Brzegu;
stopień wodny i zbiornik na Odrze (woj. dolnośląskie);
Gangesu, Kanał Dolny, hindi Nielī Garigā Nahar, ang. Lower Ganga Canal,
kanał nawadniający w północnych Indiach, w stanie Uttar Pradeś, na Niz. Gangesu;
dzielnica przem.-mieszkaniowa Częstochowy;
w. w woj. zachodniopomor. (pow. gryfiński, gmina Chojna), nad Odrą, przy granicy z Niemcami;
kres dolny zbioru (infimum),
mat. dla zbioru liczb rzeczywistych A — największa z liczb ograniczających A z dołu (o ile jest to zbiór ograniczony z dołu, tzn. istnieje taka liczba m, że xm dla każdego xA);
w. w woj. zachodniopomor. (pow. gryfiński, gmina Cedynia), przy granicy z Niemcami;
część doliny Wisły, od Bydgoszczy po Gniew, między pojezierzami Południowopomorskim i Wschodniopomorskim na zachodzie a Iławskim i Chełmińskim na wschodzie; pow. ok. 960 km2;
dolina w południowo-wschodniej części Niz. Północnomazowieckiej;
północna część Kotliny Gorzowskiej, na północ od Międzyrzecza Warty i Noteci;
północno-zachodnia część Kotliny Gorzowskiej;
w. w południowo-zachodnich Czechach (kraj południowoczeski), u południowo-wschodniego podnóża Szumawy, nad rz. Malše (dopływ Wełtawy), przy granicy z Austrią.

Słownik języka polskiego

dolny
1. «znajdujący się na niskiej wysokości, u dołu»
2. «niżej położony»
3. «o rzece: bliski ujścia»
4. «o okresach geologicznych: starszy»
5. «o dźwiękach: niższy od danego o jakąś odległość muzyczną; też: zapisywany poniżej pięciolinii»
płaszcz dolny zob. mezosfera w zn. 2.
regiel dolny «niższe piętro roślinne Tatr, występujące na wysokości 1000–1250 m, utworzone przez las mieszany»
kończyna dolna «część ciała człowieka od biodra do końca palców, służąca do poruszania się»
kulminacja dolna «osiągnięcie przez ciało niebieskie najmniejszej wysokości nad horyzontem»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia