cały

Encyklopedia

muz. 1/6 część oktawy, powstała przez złożenie dwu półtonów temperowanych i wyrażająca się stosunkiem drgań 6/2;
Cali
[kạli] Wymowa,
m. w południowo-zachodniej Kolumbii, na wschodnim stoku Kordyliery Zachodniej (Andy Północne), na wys. 1100 m, w dolinie rz. Cauca;
w notacji muzycznej znak graficzny podstawowej wartości rytmicznej dźwięku równej 2 półnutom, 4 ćwierćnutom, 8 ósemkom, 16 szesnastkom.
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Napoleon I, Napoleon Bonaparte (Buonaparte) Wymowa, ur. 15 VIII 1769, Ajaccio (Korsyka), zm. 5 V 1821, Longwood (Wyspa Św. Heleny),
francuski wódz i mąż stanu, cesarz Francuzów oraz król Włoch.
film
[ang.]:
geodezja
[gr. gḗ ‘ziemia’, daíōmai ‘dzielę’],
jedna z nauk o Ziemi zajmująca się wyznaczaniem jej kształtu i rozmiarów, pomiarami całej planety lub dowolnych jej części.
Grieg
[grig]
Edvard Wymowa, ur. 15 VI 1843, Bergen, zm. 4 IX 1907, tamże,
najwybitniejszy kompozytor norweski XIX w., dyrygent i pianista entuzjastycznie przyjmowany w całej Europie.
Leibniz
[lạibnıc]
Gottfried Wilhelm Wymowa, ur. 1 VII 1646, Lipsk, zm. 14 XI 1716, Hanower,
niemiecki filozof i matematyk; jedna z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych postaci w dziejach kultury umysłowej XVII w..
ogół sądów jako odrębnych organów państwowych, sprawujących wymiar sprawiedliwości na podstawie przepisów tzw. prawa sądowego (prawo cywilne, karne, procesowe, o ustroju sądów);
określenie zasiedlonego odcinka terenu, stanowiącego historycznie ukształtowaną jednostkę osadniczą, której ludność zajmuje się głównie pracą na roli i czerpie z tej pracy podstawy egzystencji, co nadaje pojęciu „wieś” również znaczenie kategorii ekonomiczno-społecznej; w przenośni — warstwa chłopska (chłopi).
układ wszystkich obiektów astronomicznych, materii rozproszonej i pól fizycznych wraz z czasoprzestrzenią, którą wypełniają.
dział współcz. astronomii poświęcony badaniu promieniowania elektromagnetycznego ciał niebieskich w zakresie fal dł. od ok. 1 µm do ok. 1000 µm (1 mm).
czwarty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej trwający od ok. 408 do 355 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.

Słownik języka polskiego

cały
1. «obejmujący wszystkie części składowe»
2. «jedyny, wyłączny»
3. «duży»
4. «nieuszkodzony»
5. «o człowieku, zwierzęciu: taki, któremu nic się nie stało, taki, który wyszedł z opresji»
6. pot. «przejawiający charakterystyczne dla siebie lub kogoś cechy»

• cało • calutki, caluśki, caluteńki, calusieńki
cały ton «jednostka odległości dwóch dźwięków różnej wysokości, składająca się z dwóch półtonów»
cała naprzód, cała wstecz «komenda oznaczająca, że maszyny na statku mają pracować z maksymalną mocą»
na całego pot. «nie zważając na konsekwencje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia