Polsce

Encyklopedia

Zamecznik Stanisław, ur. 10 III 1909, Warszawa, zm. 2 V 1971, tamże,
brat Wojciecha, architekt i grafik;
obszar na południu Lubelszczyzny obejmujący dawne (do 1975) powiaty: zamojski, biłgorajski, tomaszowski, hrubieszowski;
Zaniewska-Chwedczuk Xymena, ur. 4 VI 1924, Poznań, zm. 12 II 2016, Warszawa,
scenograf, architekt;
Zannoni-Rizzi
[dzannọni rịcci]
Antonio Wymowa, właśc. A. Rizzi-Zannoni, ur. 1736, Padwa, zm. 1814, Neapol,
kartograf wł., w służbie neapolitańskiej i francuskiej;
Zanussi Krzysztof, ur. 17 VI 1939, Warszawa,
reżyser i scenarzysta filmowy.
Zapała Witold Idzi, ur. 5 VI 1935, Dziurówka k. Starachowic,
tancerz, choreograf, pedagog;
Zapasiewicz Zbigniew, ur. 13 IX 1934, Warszawa, zm. 14 VII 2009, tamże,
aktor, reżyser;
Zapędzki Józef, ur. 11 III 1929, Kazimierówka,
strzelec sportowy;
kwartalnik lit., wyd. w Warszawie poza zasięgiem cenzury;
pierwotna polska nazwa karnawału rozpowszechniona jeszcze po II wojnie światowej, głównie na wsi;
Zaremba, Zaręba,
polski herb szlachecki;
Zaremba Paweł, ur. 12 X 1915, Piotrogród (ob. Petersburg), zm. 23 IV 1979, Monachium,
historyk, dziennikarz, publicysta;
Zaremba Zygmunt Witalis, pseud. Andrzej Czarski, ur. 1895, Piotrków, zm. 5 X 1967, Sceaux k. Paryża,
publicysta, dzialacz emigracyjny;
Zaręba Alfred, ur. 10 XI 1921, Kraków, zm. 20 II 1988, tamże,
językoznawca slawista;
Zarębowie, Zarembowie,
pol. ród rycerski;
Zarębski Juliusz, ur. 3 III 1854, Żytomierz, zm. 15 IX 1885, tamże,
pianista i kompozytor.
Zaręczny Stanisław, ur. 6 V 1848, Lwów, zm. 23 VII 1909, Wiedeń,
geolog, z zawodu nauczyciel gimnazjalny
Zaruski Mariusz, ur. 18 I 1867, Dumanowo k. Kamieńca Podolskiego, zm. 8 IV 1941, Chersoń,
generał, żeglarz, taternik, pisarz, poeta, malarz;
tymczasowa władza pol. na kresach wschodnich;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego

barwy polskie «biel i czerwień; też: sztandar biało-czerwony»
czerwiec polski «gatunek czerwca – owada, hodowany dawniej w Polsce ze względu na samice dostarczające czerwonego barwnika»
język polski «urzędowy język w Polsce»
konik polski «mały koń o maści myszatej lub bułanej, z ciemną pręgą na grzbiecie, wyhodowany w Polsce»
Młoda Polska «okres w literaturze i sztuce polskiej przypadający na lata 1890–1918»
• młodopolski
ogar polski «pies myśliwski o krótkiej, czarnej lub ciemnoszarej sierści»
owczarek nizinny polski «pies o długiej, kosmatej sierści»
polski I «dotyczący Polski, Polaków»
• polskość
polski II «język polski»
złoty polski
1. zob. I złoty.
2. «polska jednostka pieniężna używana od XV do XIX w.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia