Europa

Encyklopedia

okres historii w kręgu kultury europejskiej obejmujący czasy między upadkiem cesarstwa rzymskiego a przemianami zachodzącymi w Europie w dobie odrodzenia;
wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.
zorganizowane struktury życia wspólnotowego oparte na przepisach rel., skupiające jednostki pragnące realizować wzory życia rel. zgodnie z obowiązującą w danym z. regułą (konstytucją);
Cruyff
[kröif]
Hendrik Johannes (Johan), ur. 25 IV 1947, Amsterdam, zm. 24 III 2016, Barcelona (Hiszpania),
holenderski piłkarz (napastnik lub pomocnik);
Daleki Wschód, ang. Far East, ros. Dạlnij Wostọk,
nazwa przyjęta w eur. kręgu kulturowym dla polit.-gosp. obszaru o niejednoznacznie określanych granicach we wschodniej Azji, nad O. Spokojnym.
rzemiosło i gałąź przemysłu zajmujące się reprodukcją tekstów i obrazów za pomocą drukowania.
szczególne obszary transgranicznej współpracy regionalnej w Europie;
Gaulle
[gol]
Charles André de Wymowa, ur. 22 XI 1890, Lille, zm. 9 XI 1970, Colombey-les-Deux-Églises,
francuski mąż stanu, generał.
Germanie, Germanowie,
grupa ludów indoeuropejskich;
dyscyplina sport.;
jarmark
[niem. Jahrmarkt ‘targ doroczny’],
instytucja wolnego handlu, znana w Europie od wczesnego średniowiecza, tworzona pod opieką władzy terytorialnej w celu prowadzenia transakcji związanych z dalekosiężną wymianą;
Kłoczowski Jerzy, ur. 24 XII 1924, Bogdany (Przasnyskie),
historyk;
ruch społ.-polit. mający na celu emancypację i równouprawnienie kobiet.
Ludwik XIV, z dyn. Burbonów, ur. 5 IX 1638, Saint-Germain-en-Laye, zm. 1 IX 1715, Wersal,
król Francji.
nacjonalizacja
[łac. natio ‘naród’],
jedna z form upaństwowienia, przejęcie przez państwo praw własności ziem, przedsiębiorstw i kapitału na podstawie odrębnego aktu prawnego;
wieloznaczny termin odnoszący się do: 1) struktury organizacyjnej społeczeństwa, porządkującej za pomocą aparatu administracyjnego działania jednostek i grup na podstawie norm przez siebie ustalanych; 2) organizacji grupy społecznej zajmującej pewne terytorium z władzą suwerenną na czele, związku politycznego, w którym władza prawomocna korzysta ze „środków panowania nad ludźmi” (M. Weber), lub „korporacji terytorialnej wyposażonej w bezpośrednią, samorodną władzę zwierzchniczą” oraz osobowość prawną (G. Jellinek). W obu ujęciach, podobnie jak w tym, w którym eksponuje się „gwarancyjny” charakter państwa, jako 3) struktury powołanej do ochrony uprawnień jednostek, odróżnia się państwo od społeczeństwa; inne znaczenie mają określenia państwa jako 4) „aktualizacji idei etycznej” (G.W.F. Hegel) lub 5) porządku prawnego, będącego strukturą normatywną, której organami są zarówno instytucje władcze, jak i obywatele (H. Kelsen).
szósty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej, trwający od ok. 295 do 250 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.

Słownik języka polskiego

europ «pierwiastek chemiczny, srebrzysty, kowalny metal»
Rada Europy «organizacja państw europejskich, propagująca zasady demokracji parlamentarnej i prawa człowieka»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia