Bezpieczeństwo

Encyklopedia

realne gwarancje zaspokojenia potrzeb socjalnych jednostek i rodzin, stan wolności od niedostatku bądź obniżenia poziomu życia spowodowanego głównie tzw. ryzykiem socjalnym (np. utrata możliwości zarobkowania, choroba, inwalidztwo, starość, zwiększone obciążenia rodzinne, bezradność) lub innymi zdarzeniami losowymi.
system polityczno-prawny mający na celu utrwalenie pokoju międzynarodowego przez ustanowienie zakazu agresji oraz obowiązku pokojowego rozstrzygania sporów międzynarodowych.
zdolność systemu człowiek–pojazd–droga do bezkolizyjnego funkcjonowania, mierzona np. liczbą ofiar wypadków drogowych (zabici i ranni) na zarejestrowany pojazd lub na jednostkę długości drogi.
stan obiektu przyczyniający się do złagodzenia następstw awarii lub wypadku;
stan obiektu umożliwiający zmniejszenie ryzyka lub uniknięcie awarii i wypadków;
teoretyczna wiedza o sposobach eliminowania zagrożeń życia i zdrowia związanych z wykonywaniem pracy oraz praktyczne stosowanie tej wiedzy.
ogół warunków i instytucji chroniących obywateli oraz majątek ogólnonar., ustrój i suwerenność państwa przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego, gł. w stanach nadzwyczajnych.
stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i przewidywanego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań dotyczących ochrony środowiska.
Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), ang. Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE),
międzynarodowa, paneuropejska organizacja ds. bezpieczeństwa i współpracy, będąca kontynuatorką Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (KBWE);
komisja powołana III 1946 na podstawie decyzji Biura Polit. KC PPR w celu koordynacji działań jednostek WP, Korpusu Bezpieczeństwa Wewn. (KBW), Wojsk Ochrony Pogranicza, Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, Milicji Obywatelskiej (MO), Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej (ORMO) w walce z pol. podziemiem niepodległościowym i UPA.
Komitet Bezpieczeństwa Państwowego, Komitiet gosudarstwiennoj biezopasnosti (KGB),
organ państw. przy Radzie Ministrów ZSRR kierujący siłami bezpieczeństwa wewn. (policja polit., wojska wewn. i wojska ochrony pogranicza) i zewn. (wywiad i kontrwywiad, aparat dywersyjno-szpiegowski);
aparat powołany do ochrony bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego w PRL, utworzony na mocy ustawy z 13 XI 1956 O zmianie organizacji naczelnych organów administracji publicznej w zakresie bezpieczeństwa publicznego.
instytucja utworzona VII 1944 w Polsce gł. w celu obrony organów władzy państw. podległych PPR, pacyfikowania oporu społ. oraz ochrony porządku publicznego;
konferencja dyplomatyczna państw europejskich (bez Albanii), Kanady i USA (1973–75), poświęcona opracowaniu zasad i norm dotyczących bezpieczeństwa europejskiego i współpracy między państwami, zakończona przyjęciem Aktu końcowego;
Urząd Bezpieczeństwa Publicznego (UBP), pot. Urząd Bezpieczeństwa (UB),
urząd powołany formalnie do ochrony bezpieczeństwa państwa, faktycznie służący likwidacji wszelkich form oporu w okresie powstawania i utrwalania władzy komunist. w Polsce;
Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy, niem. Reichssicherheitshauptamt Wymowa (RSHA Wymowa),
centrala państw. policji bezpieczeństwa III Rzeszy i służby bezpieczeństwa partii hitlerowskiej.
współczynnik bezpieczeństwa, stopień bezpieczeństwa, stopień pewności,
techn. współczynnik (bezwymiarowy) określony dla danego elementu konstrukcji jako stosunek granicznej wartości naprężenia do rzeczywistej wartości naprężenia występującego w tym elemencie.
centralny organ administracji państw. działający XII 1954–XI 1956 w Polsce;

Słownik języka polskiego

bezpieczeństwo
1. «stan niezagrożenia»
2. pot. «organa władzy mającej pieczę nad sprawami bezpieczeństwa publicznego»
bezpieczeństwo i higiena pracy «przepisy regulujące warunki pracy w zakładach pracy»
bezpieczeństwo publiczne
1. «ogół warunków i instytucji chroniących państwo i obywateli przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego»
2. «ochrona ustroju przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa»
bezpieczeństwo zbiorowe «system polityczny i prawny mający na celu utrwalenie pokoju międzynarodowego»
hamulec bezpieczeństwa «urządzenie w wagonie kolejowym lub tramwajowym służące do zatrzymywania pojazdu w nagłym wypadku»
kaftan bezpieczeństwa «bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, służąca do obezwładniania chorych psychicznie»
pas bezpieczeństwa «pas zabezpieczający przed upadkiem z wysokości lub chroniący pasażera samochodu lub samolotu przed urazem w razie wypadku»
Rada Bezpieczeństwa «organ ONZ odpowiedzialny za międzynarodowe bezpieczeństwo i pokój»
wentyl bezpieczeństwa
1. «zawór otwierający się samoczynnie, gdy ciśnienie gazu albo pary w zbiorniku lub przewodzie przekroczy dopuszczalną wielkość»
2. «o czymś, co przyczynia się do rozładowania napięć i konfliktów»
współczynnik bezpieczeństwa «liczba wyrażająca stosunek obciążenia niszczącego konstrukcję do obciążenia dopuszczalnego»
wyjście bezpieczeństwa, ewakuacyjne «miejsce, otwór umożliwiające wydostanie się skądś, przygotowane na wypadek niebezpieczeństwa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia


E-BOOK na DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

Poprawnej polszczyzny warto uczyć się przez całe życie!
Poznaj odpowiedzi językoznawców na najczęściej zadawane pytania.

18 najczęściej zadawanych pytań w internetowej poradni językowej PWN

Wyślij
Dzień Języka Ojczystego – pobierz darmowy e-book!